Vader
Mijn
lichaam rilt bij de gedachte aan de kou buiten. Om me erop voor te
bereiden zet ik de kraag van mijn jas zover mogelijk omhoog en
controleer ik nogmaals of mijn rits tot bovenaan gesloten is. Het is
negen uur ’s avonds en ik hoef nog geen tweehonderd meter door de kou te
lopen, maar kou is net als hitte verraderlijk en tweehonderd meter kan
genoeg zijn om toe te slaan.
Eurocrisis
De deuren van mijn kast staan open. Hout,
geen stalen kast zoals die vroeger op mijn legeringskamer stond. Verder
staat er een bureau in plaats van de lange tafel met tien stoelen
eromheen, ligt er oerdegelijke vloerbedekking en geen vinyl en staat er
maar een bed, geen tien.
Natuurlijk
In een leeg leslokaal staar ik naar buiten.
Misschien staar ik niet eens maar droom ik terwijl ik wakker ben, de
tijd vergeten. Buiten ziet er vandaag somber uit, donker, grauw, guur
misschien wel. De wind blaast rimpelingen in het water, waar de
rimpelingen ophouden ligt een dun laagje ijs als een vlies op het water.
De zon verbergt zich vandaag alsof ze zich bedreigd voelt door de
donkergrijze wolken die hun aanwezigheid tot in de verte laten gelden.
Pissed Off
Al uren ligt hij op een hooggelegen positie
in de brandende zon op zijn buik. Zijn geweer met telescoopkijker leunt
op de twee voorpootjes die het de stabiliteit geven om, tot ruim duizend
meter afstand, dodelijk doeltreffend te zijn met een enkel schot. De
kijker maakt dat het doel dat ze zoeken dusdanig helder te zien is dat
het lijkt alsof het slechts enkele tientallen meters voor ze staat. Bij
het scherpstellen komt het zelfs nog dichterbij. Dichtbij genoeg om de
kleur van de ogen te kunnen bepalen, de haren van de baard te zien
krullen en de rimpels op de door de zon verweerde huid rondom die ogen
scherp afgetekend te kunnen zien.
Soldatenlaarzen
Een aanrader voor liefhebbers van gedichten: Arnold Jansen op de Haar Soldatenlaarzen Hieronder vindt u een van de gedichten uit de bundel
