Natuurlijk
In een leeg leslokaal staar ik naar buiten. Misschien staar ik niet eens maar droom ik terwijl ik wakker ben, de tijd vergeten. Buiten ziet er vandaag somber uit, donker, grauw, guur misschien wel. De wind blaast rimpelingen in het water, waar de rimpelingen ophouden ligt een dun laagje ijs als een vlies op het water. De zon verbergt zich vandaag alsof ze zich bedreigd voelt door de donkergrijze wolken die hun aanwezigheid tot in de verte laten gelden.
Pissed Off
Al uren ligt hij op een hooggelegen positie in de brandende zon op zijn buik. Zijn geweer met telescoopkijker leunt op de twee voorpootjes die het de stabiliteit geven om, tot ruim duizend meter afstand, dodelijk doeltreffend te zijn met een enkel schot. De kijker maakt dat het doel dat ze zoeken dusdanig helder te zien is dat het lijkt alsof het slechts enkele tientallen meters voor ze staat. Bij het scherpstellen komt het zelfs nog dichterbij. Dichtbij genoeg om de kleur van de ogen te kunnen bepalen, de haren van de baard te zien krullen en de rimpels op de door de zon verweerde huid rondom die ogen scherp afgetekend te kunnen zien.